විකසිත පැතුම්

                   ...මැහැල්ලට දුන් ගම...                                  ඉර නැව් නඟින මොහොතක සහන් සහ සරණී ගෙයින් එළියට පැන සෙල්ලම් කරන්නට විය. මඳ සුළඟත් සමඟ මුසු වූ කුරුල්ලන්ගේ කිචි බිචිය සමඟම මොවුන් දෙදෙනා වෙල්යාය මැදින් පිය මැන්නේ තම මිත්තණිය කරා පැමිණීමටය. මඳ සුළඟේ පහස විඳිමින් හිරු ගිලෙන යාමයේ මිත්තණියගේ රසවත් කතා ඇසීමට පුරුදුව සිටි මොවුන් මිත්තණියගේ නිවසට පැමිණෙන්නේ නිරායාසයෙනි. මිත්තණියගේ නිවසට පැමිණෙන මොවුන් මිත්තණිය සිපවැළඳගෙන ඇය කඩමණ්ඩියට ගොස් රැගෙන ආ පැණි බූන්දි ද අනුභව කර ඇය දෙපස දෙදෙනා අසුන් ගත්තේ කතාවක් ඇසීමේ අරමුණිනි. "මොකක්ද අද මම මගේ පුතාලාට කියලා දෙන කතාව" යයි පවසා කල්පනා කරන්නට විය. "අත්තම්මේ අපට ලස්සනම ලස්සන කතාවක් කියලා දෙන්න ඕනේ"   "හරි එහෙනම් පුතාලා දන්නවාද දුටුගැමුණු රජ්ජුරුවෝ රට අල්ලපු හැටි" "නෑ ආච්චි අම්මේ" "ඔන්න කතාව මං අද කියලා දෙන්නම්"                එක දවසක් දුටුගැ...